Ik heb iedereen’s wens van harte genomen, dus ik geniet van mijn laatste twee maandjes in Aotearoa, het land van de lange witte wolk. Mijn vorige weekend was dan ook weer volgeboekt!
Op vrijdag ging ik naar het verjaardagsfeest van een vriendin. Dat maakte het des te harder op zaterdagochtend op te staan om naar het stad te gaan! Ik ging namelijk naar de ‘March against Mining’, een protest tegen het plan om te gaan mijnen in de Coromandel, een schiereiland naast Auckland. De Coromandel bestaat grotendeels uit natuurgebied, maar ze hebben plannen om er goud en steen op te graven wat tot een groot verlies in regenwoud zou leiden. Ook zou de touristensector erop achteruit gaan, en in Nieuw-Zeeland werkt 1/10 van de bevolking in deze sector, en het zou dus ook om een enorm banenverlies gaan. En daarbovenop zouden de waterwegen vervuild worden, geen wonder dus dat een heel deel kiwi’s er radicaal tegen zijn! (Mij inbegrepen). Ze verwachtten ongeveer 20 000 mensen, maar er was een verbazende opkomst van 50 000 mensen, wat het de grootste betoging in de geschiedenis van dit land maakte! En 50 000 is niet niks, als je bedenkt dat het in een stad van 1 miljoen mensen was.
Op zondag ben ik weer het stad in getrokken om rond te hangen met Moritz, een Duitse AFS-student die in Noord-Auckland woont. We kennen elkaar van verschillende kampen en ook van de Zuideilandtour (moet ik het nog eens zeggen hoe geweldig die wel niet was?)
good job, moosegirl
) !