Eén van de dingen die ik ga missen wanner ik terug thuis ben is het feit dat ik hier helemaal geen klop moet doen in het huishouden. En hoewel ik hier van mijn gastouders mijn kamer niet moet opruimen, was ik er gisteren toch aan begonnen. Ik besloot dat het tijd was dat ik het tapijt nog eens kon zien, want de laatste keer dat ik dat kon was de dag dat ik naar hier verhuisde denk ik, ongeveer 7 maanden geleden. Met goede moed begon ik eraan, en na een tijdje kwam mijn gastpapa Peter voorbij wandelen.
Peter: “Wat ben je aan het doen?”
Ik: “Mijn kamer aan het opruimen”
Peter: “Maar waaromzou je dat toch doen?”
Ik: “Omdat ik ‘s avonds van mijn lichtknopje naar mijn bed wil kunnen wandelen zonder ergens over te struikelen”
Peter: “Maar het is toch veel gemakkelijker om over je spullen heen te springen dan ze op te ruimen?”
Mama, papa, hier mogen jullie een voorbeeld aan nemen! Volgens mijn gastouders is het mijn eigen beslissing als ik in een zwijnenstal wil leven, en daar geef ik ze groot gelijk in. (het is ook hun beslissing om in een zwijnenstal te leven, ik denk dat mama van haar stokje zou gaan als ze de frigo hier ziet).
En zo zijn er nog veel meer dingen die ik ga missen. Nutteloze sms’jes sturen naar vrienden bijvoorbeeld, want een maand gratis sms’en kost hier maar 5 euro. En sky tv, met 3 kanalen waar 24/7 films gespeeld worden. Het feit dat niemand je vreemd aankijkt als je rondloopt in je oudste kleren, en de kans is groot dat je nog een complimentje krijgt over de zeer smaakvolle combinatie van roze, rood en oranje. Door de hele bus danku roepen naar de buschauffeur wanneer je uitstapt. Winkeliers die vragen hoe je dag is. Een kat die non stop knuffels wilt. Schoenen voor een euro of 8. Klagen over de koude ochtend wanneer het 12 graden is. Gratis onbeperkt bellen tussen vaste lijnen in Auckland. En ga zo maar door, de lijst is kilometers lang.
Maar meest van al ga ik mijn vrienden missen natuurlijk, waarvan er eentje al vertrokken is. Tom’s papa woont in Engeland en hij is daar naartoe vertrokken op woensdagochtend om een maand bij zijn vader door te brengen, dus tegen de tijd dat hij terug is ben ik al naar huis… Nog 17 dagen en ik moet dag zeggen aan alles en iedereen.