Last but not least. Dat kan je over mijn laatste weekend in Aotearoa wel zeggen. Op vrijdag was het galabal, inclusief pre- en afterparty. Net als in die Amerikaanse films moest iedereen 100x op de foto, we kregen een buffet, en verkiezing van ‘King and Queen of the ball’. Als drankjes kregen we cola en limonade, heel erg elegant (drinking age is 18 hier natuurlijk). De afterparty was één van de beste feestjes waar ik het hele jaar naartoe ben geweest, begon om 1u en ging door tot in de vroege uurtjes.

En de nummer één van mijn to-do list voor Nieuw-Zeeland is afgetikt: de All Blacks zien! Op zaterdagmiddag (na 3 uurtjes slaap en met zere voeten van mij hoge hakken) trok ik erop uit naar Hamilton, een stadje 2u ten zuiden van Auckland om ‘s werelds beste rugbyteam te zien spelen tegen het team met ‘s werelds knapste rugbyspeler: Wales! (Die rugbyspeler is Mike Phillips voor alle arme onwetenden). All Blacks gewonnen, 29-10. Ze scoorden wel maar 2 tries waarvan de tweede in de laatste 30 seconden, en Wales scoorde er ééntje. De meeste punten werden dus gescoord door penalties, lame! Maar toch een geweldige ervaring, de ambiance zat er echt in en het was chic alles eens van zo dichtbij mee te maken, veel beter dan op tv!

Nu is het dus nog 6x slapen voor ik op het vliegtuig stap, bestemming België.